خواستم نکته ای بگم اخرین نوشته به عنوان

وقتی تو رفتی

شعرش نمی دونم از کدام دوست عزیز ه

اما این متن از اهنگی با خواننده ای به نام کیارش است که

گویا می گویند پسر سیاوش قمیشی است .

اما شایعه زیاد است

در هر حال متن اهنگ از کیارش عزیز است .

ممنون

یه ذره فکر کن

ببین دوست داشتن واسه تو یعنی چی؟

فکر کن ببین دوست داشتن رو می تونی معنی کنی؟

یا اصلا می دونی دوست داشتن یعنی چی؟

شده کسی رو اینقدر دوست داشته باشی که خودت رو فراموش کنی؟

یا شده کسی رو  با تمام بدی هاش اینقدر بالا ببری که خودت رو فراموش کنی؟

شده کسی رو بیشتر از خودت دوست داشته باشی؟

یا تا به حال شده خوشبختی کسی برات از خوشبختی خودت مهمتر باشه .

اگه تا به حال برات پیش اومده پس بدون واقعا معنی دوست داشتن رو فهمیدی .

پس خوش به حالت.

که حداقل توی این زمونه ی گنگ کسی رو داری که دوسش داشته باشی و

مهمتر از اون اینکه خدا این هدیه ی الهی ش رو به تو داده

پس قدر اون چیزها وکسایی رو که بیشتر از خودت دوست داری بدون

و بدون

که هر کسی لیاقت این احساس رو نداره.

خواستم فقط یک نکته رو گوش زد کنم

که سوء تفاهم پیش نیاد

این مطالب که اینجا می خونید اکثرا نوشته های خودمه

اگه نوشته ی کسی رو کپی بردارم حتما اسم نویسنده رو می نویسم براتون

خواستم بگم که دوستان فکر نکنند من از نوشته های کسی دزدی می کنم .

اگه کسی از نوشته های من بر نداره من

این کار رو نمی کنم .با تشکر .

هیلدا

 کجاست مسیح؟!!!

تا با دم مسحایی اش ، مطهرم کند .

کجاست مهربان ِ

                                    خفته بر صلیب

تا دست ِ سنگینِ سکوتم را سبک کند .

کجاست عزیز ِ صبوری که

                                        عشق

 بر پیشانی اش لانه داشت.

کجاست او که تمنای ِ بودنش

                                   دل ها را لرزه می اندازد .

کجاست او که احساسش بر

                                                  صلیب

                                                                    شد .

او که محبت به نامش نوشته شد .

به نام ِ مقدسش ،    

او که محبت را خواند و هزار باره نوشت.

او که محبتِ دلش را پاره پاره کرد

،                                                        و بر دلهای ِ آلوده تقسیم کرد .

او که پاکی بر تنهایی ها بخشید.

کجاست

                          او که معصومیت در چهره اش رنگ خورد .

کجاست او

                         که لبخندش دستان ِ نا پاک را خنداند .

او که حرمت ِ نگاهش تا آسمان پر میکشد .

آن به آسمان رفته کجاست؟

کجاست

 او که برای خدا به سکوت نشست.

او که زنجیره های ِ دلش را بر محبت پیوند زد.

او که تاج ِ شب بو

                                  -      نه

                                                    -   تاج ِ دشنه بر سر کرد .

کجاست

                  او که گر به نام بخوانی اش

 وجودت لبریزِ قداستش میشود .

او که آلودگی به نام ِمتبرکش احیا می شود .

کجاست او که

                           معنای ِ ناب ِ بودن است .

او که سبکبال هجرت کرد .

او که از سوره های یاس تا به آُسمان ِ نفرت

                 محبت می خواند .

کجاست آنکه

                        سلامهای ِ گمشده را بر دلها میر ساند.

او که بی گمان این جاست .

میان ِ تنهایی ما

                       میان ِ تن خستگی های ِ ما .

او که باران رادر نگاه می خواند

                                                      او که باران -

پاکی ِنامش را از سخاوت ِ دستانش بر گرفته است .

او که انسان را به نام

                     می سراید .

او که قلمش عشق و ایثار است .

کجاست او که حضورش میلاد ِ "نفس "است .

او که پیام آور ِ آزادی ست

کجاست او که ناجی ِ دلهاست .

کجاست.؟

؟